Oddalenie wniosku o nakazanie powrotu małoletniego dziecka za granicę na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b Konwencji haskiej

Sytuacja wyjściowa i wyzwanie procesowe:
Przeciwko Klientce Kancelarii, która powróciła wraz z małoletnim dzieckiem do Polski z państwa Europy Zachodniej, został skierowany wniosek w trybie Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r., o nakazanie przymusowego powrotu małoletniego do państwa dotychczasowego stałego pobytu. Postępowania haskie charakteryzują się wysokim rygoryzmem formalnym, ściśle określonym zakresem kognicji sądu (zakazem rozstrzygania o samej władzy rodzicielskiej) oraz wyjątkowym charakterem przesłanek negatywnych pozwalających na odmowę wydania dziecka.

Działania Kancelarii:
Kancelaria opracowała kompleksową strategię procesową łączącą rygor dogmatyki Konwencji haskiej z pogłębioną argumentacją z zakresu psychologii rozwojowej i więzi przywiązaniowej małoletniego. W toku postępowania wykazano za pomocą szczegółowych wniosków dowodowych, dokumentacji medycznej i psychologicznej oraz precyzyjnie sformułowanych tez dla biegłych z Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów (OZSS), że nakazanie powrotu naraziłoby dziecko na poważne ryzyko szkody fizycznej lub psychicznej albo postawiło je w innej sytuacji nie do zniesienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 lit. b Konwencji haskiej, a małoletni jest w pełni zintegrowany ze swoim środowiskiem rodzinnym i edukacyjnym w Polsce.

Rozstrzygnięcie Sądu:
Sąd Okręgowy w K. uwzględnił stanowisko procesowe Kancelarii i na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b Konwencji haskiej (w zw. z art. 24 ust. 2 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 8 EKPC) oddalił wniosek o nakazanie powrotu małoletniego dziecka za granicę, zapewniając dziecku stabilizację życiową i bezpieczeństwo emocjonalne w Polsce.